Kızımın Magnetleri

Bizim kız bizi bir heyecana sürekledi sormayın. Pek bi acelesi var mahşallah :) Geçen Pazartesiden beri sürekli kasılmalarım vardı, ben biraz görmezden gelmeye çalışıyordum ama baktım olmayacak tuttuk doktorun yolunu. Doktor da pek ihtimal vermemişti ama ne olur ne olmaz diye nst ye gönderdi bizi. Derken kendimizi hastane de gözetim altında bulduk. Bildiğin erken doğumdu anlayacağınız. Tam sınır haftadaydık, akciğer gelişimi tamamlanmış oluyor 36. hafta sonunda ama her ihtimale karşı ciğerleri gelişsin diye iğne yapıldı. İlacın etkisini göstermesi 48 saat sürüyormuş, onun için olası erken doğumu durdurmaya çalıştılar ilaçlarla. Neyseki 48 saati doldurduk :) Ama kasılmalar devam, iyice zorlaştı artık. Bir de sürekli geliyor mu diye beklemek ne kadar zormuş meğer. Bizim kız erken gelirmiş gibi yapmaya devam ederken, doktor da istirahat edeceksin diyince yapılacak şeyler de kaldı. Allahtan kızımızın hazırlıkları bitmişti, her şeyi tamam buyursun gelsin diyoruz :))  Ben de oturduğum yerden magnet ve kapı süslerini tamamlayayım bari dedim. 

Bu magnet fikrine evim benim atölyem  sitesinden kapıldım. Çok güzel çalışmaları var, sadece magnet de değil hem. Görmemiş olanlar varsa bir incelesin derim. Kalıplarımı kendim çıkarttım. Sadece ceylan kalıbını etsy den bulmuştum. Etsy de keçe kalıbı (felt pattern / mould) olarak arama yaparsanız çok fazla seçenek çıkıyor. Pdf dosyasını satın alıyorsunuz, çıktısını alıp kullanıyorsunuz. Bunlar ilk keçe denemelerim. Daha önce hiç keçe ile ilgilenmemiştim. Çok zevkliymiş. Kızımın izin verdiği ölçüde daha sık haşır neşir oluruz artık :) Ben pek sevdim, çok tatlılar. Hem doğumda hastanede ya da mevlütte dağıtmak için de iyi bir alternatif. Açıkçası o her yerde satılan basma kalıp magnet figürlerini hiç beğenmiyordum. Böyle güzel oldular bence, ya sizce?  

Sevgiyle kalın 

Soma...

Maalesef biraz geç kalmış olsam da hepimizin başı olsun. Bebeğimiz aceleci davrandığından hastanelerdeydik, şimdi evde beklemedeyiz. Daha geç olmadan bu acıyı paylaşmak istedim. 

Ateş düştüğü yeri yakıyor, geride büyük acılar büyük kayıplar kaldı. Denecek fazla söz yok, acılarını anlamaya ve paylaşmaya çalışmaktan ve yardımlarımızı esirgememekten fazlası elimizden gelmiyor maalesef. 

Ben de Zonguldak da doğdum büyüdüm. Madenci bir babam yoktu ama tanıdıklarımız vardı. Onlar için her gün bir bekleyiş. Madenci çocuğu olan bir arkadaşımın dilinden nasıl bir duygu olduğunu sizinle paylaşmak isterim: 

Bir madenci çocuğu olarak cok iyi bilirim baban işe giderken yüreğe düşen korkuyu baban akşam eve gelebilsin diye baslarsin dua etmeye..her grizu patlamasinda her göçük haberinde hayat durur babana bisey olmadigini ogrenene kadar. sonra da aci bi sevinc yasarsin. Ya digerleri babalari evlerine donemeyen cocuklar... bunun sadece kader olduguna inanmayacak kadar buyudum artik son olsun da diyemiyorum iki gün sonra unutulacak taki baska babalar eve donemeyinceye kadar...sözün bittigi yer.


Mekanları cennet olsun... Allah geride kalanlara sabır versin... 

Güzel Bir Haberim Var!

Uzun bir süre ara vermiştim. Blogumda paylaşımda bulunmak bir yana takip ettiğim bloglara bile bakamaz olmuştum. Ama güzel bir sebebi vardı bunun. Ne zamandır bloğumda tekrar paylaşımlarda bulunma, blogları takip etme isteği içindeydim yoğunluktan ve yorgunluktan fırsat bulamadım o ayrı :) Bugünlere geldik ve sizlerle paylaşacağım güzel haber için bugünden yani Anneler Gününden daha güzel ve daha özel bir zaman olamaz diye düşündüm. Evet anne oluyorum. Hatta bana sorarsanız ben bir anneyim bile :) Hani derler ya kadınlar bebek anne rahmine düştüğünde anne, erkekler kucağına aldığında baba olur diye. Ben de öyle düşünüyorum ve kendimi şimdiden anne olmuş gibi hissediyorum. Ama her annenin söylediği başka bir şey daha var yaşamak için sabırsızlandığım; onu ilk gördüğünde kucağına aldığında bambaşka biri oluveriyorsun, bambaşka bir duygu tarifsiz bir mutluluk o deniyor. İşte o anı yaşamak, tam anlamıyla anne olduğumu hisstemek için sabırsızlanıyorum. Az kaldı 4-5 hafta içinde kızımızı kucağımıza alacağız inşallah. 

Anne olmak ne demek bilebilir miyim şimdiden? Ama bildiğim kadarıyla diyebilirim ki onun ilk kalp atışını duyduğunda heyecandan nefesinin kesilmesi ve senin için dünyada duyabileceğin en muhteşem ses olması (tabi ilk anne deyişini duymak da paha biçilmez olsa gerek), varlığını ilk öğrendiğin andan itibaren sırf onun iyi ve sağlıklı olması için yaşamak ve hiç sevmediğin ya da yapmayacağın şeyleri bile yapmak, ilk kıpırtılarını hissettiğinde senin içinin de kıpır kıpı olması ve o kıpırtılar tepiklere ve sonrasında tekmelere dönse bile müptelası olmak, biraz hissetmesen hemen endişelenmek, sürekli sağlıklı olması için dua etmek ve onunla ilgili her şeyde hayırlısıyla demenin aslında ne kadar anlamlı olduğunu daha iyi kavramak, her şeyin en iyisi onun olsun istemek, her şeyini en ince ayrıntısına kadar düşünmek, çektiğin onca sıkıntının onun için olduğunu bilmek ve daha fazlasını bile onun için göze almak, kucağına almak için sabırsızlanmak, onu ilk andan itibaren çok ama çok sevmek ve her daim koşulsuzca seveceğinden emin olmak demek. 

Anne olmak ne demek bugün daha iyi biliyorum ve kısa bir süre sonra çok daha iyi bileceğim. Annemi de bugün çok daha iyi anlıyorum. En başta kendi annemin ve tüm annelerin annelerin gününü kutluyorum. Hakkınız ödenmez, sizi çok seviyoruz. 

Sevgiler...