Hadi Annlerimizin Hediyelerini Kendimiz Paketleyelim

Öncelikle tekrar merhaba upuzuuuuun bir aradan sonra. Artık "geri geldim, döndüm, yeniden burdayım" gibi bir başlık atmıyım dedim. En son yılbaşında yazdığım düşünülürse utandım :)  Bu ara neden bu kadar çok açıldı hem biliyorum hem bilmiyorum, hem haklıyım hem de haksız :)  Ama şunu söyleyebilirim elim gitmedi, içimden gelmedi. Üretkenliğimin azaldığı bir döneme de girmiştim açıkçası, bunun etkisi büyük. Yine tek tük yaptım bir şeyler, bir kısmını fotoprafladım, bir kısmını fotoğraflamadım bile. Zamanla onlardan da paylaşımda bulunurum. Ama bugünki paylaşım sebebim "anneler günü". Pazar günü gelmeden daha da gecikmeden paylaşayım istedim. 

Annelerinize hediyelerinizi almış ya da alacaksınız sanıyorum. Her fırsatta dile getirdiğim gibi hediyeler kadar hediyelerin paketine de önem veriyorum. Mümkün mertebe kendim paketliyorum. Zaten mağazaların paketlerini pek beğendiğim söylenemez. Gerçi artık belli başlı büyük markalar artık bu konuya da önem veriyorlar, hediye paketleri pek bir afilli oluyor ama herkesin ulaşabileceği markalar değiller maalesef. Diğerleri de ya çok zevksiz paketlere sarıyorlar ya da kendi markalarını yazan paketler kullanıyorlar. Ama bu durum sorun olmasın siz de benim gibi düşünüyorsanız. Kendimiz gayet güzel paketleme yapabiliriz. Hem işin içine kendi emeğimiz de giriyor bundan daha değerli ne olabilir. 

Nasıl yapıldıklarını aşama aşama fotoğraflayamadım ama gayet basit yapımları. Her iki süs için de tek yapmamız gereken daireler kesmek. Dairenin boyutu hediye paketinizin boyutuyla orantılı olmalı ya da küçük küçük bir kaç tane yapıp tüm pakete serpiştirilebilir. Artık orası sizin zevkinize kalmış.

Renkli kağıtlardan ya da kartonlardan elinizde ne varsa dairelerimizi kestikten sonra her birini tam ortadan ikiye katlıyoruz. Ben 5 yane daire kestim, yoğunluğunu artırmak ya da azaltmak yine size kalmış. İkiye katlayarak oluşturduğumuz yarım dairelerimizi yanyana bir araya getiriyoruz. Daireleri yan yüzeylerinden birbirine yapıştırabilirsiniz. Ya da benim yaptığım gibi alt kısımdan delip kurdele geçirebilirsiniz. Burda önemli olan hepsini aynı yerden delmek ki aynı hizada olsunlar. Dediğim gibi ya kurdeleye geçirip paketleme yapabilirsiniz ya da hediye paketinin üzerine çift tarflı bantla yapıştırarak serpiştirebilirsiniz.

Diğer süs için keçe gerekiyor. Keçeden daireler kesiyoruz ve yine katlıyoruz. Fotoğrafta gördüğünüz gibi bir ortadan, iki yandan olacak şekilde dikerek yarım daireleri bir araya getiriyoruz. altın yaldızlı gördüğünüz yerler dikiş yerleri. Zaten bu altın yaldız süslemeleri de görünen dikiş yerine borçluyum yoksa aklımda yoktu hiç :) aynı renk ip bulamadım evde, ben de vazgeçmek olmaz dik gitsin beyaz iple deyip süsümü yaptım. Sonra kara kara düşündüm bunları nasıl kamufle edebilirim diye. Evde boncuk olsaydı dikerken o kısımlara boncuk takacaktım. Sonra aklıma tchibodan almış olduğum daha kullanmanın nasip olmadığı kalem setim geldi. Boncuk boya gibi bir kalem. Hem dikişler kapandı hem de çok güzel bir süsleme oldu. Aynı kalemle tüle de süsleme yaptım. Tülü kenarları dalgalı dalgalı oalcak şekilde yuvarlak kestim. (kareyi üstüsüte üçgen şeklinde katlayı kenarları yuvaryarak kesmek suretiyle umarım anlatabilmişimdir :)  )  Son olarak güzel renkli bir organze kurdele ile paketleme işini tamamladım.

Ayrıca şunu da belirtmek istiyorum. Bu yaptığım çalışmaları sadece hediye paketlemek için diye düşünmeyin lütfen. Çünkü ben annelere illa gidip mağazalardan parayla bir şey almak değil de küçük jestlerle de hediye verilebileceğini düşünüyorum. Önemli olan onlara kendilerini önemli hissettirmek, onlara ne kadar verdiğimizi, ne kadar sevdiğimizi anlatmak. Bunun için annemizi anneler günü sabahı harika bir kahvaltı sofrasına uyandırmak, o gününüzü ona ayırıp keyif alacağı şeyler (sinemaya gitmek, yemeğe çıkarmak, güzellik salonuna gitmek, sahile yürümek, piknik yapmak vb.) yapmak. İşte bu süsleri kahvaltı sofrasında peçete süsü olarak da kullanabilirsiniz, ya da o gün onunla ne yapmayı planladıysanız onu içeren bir davetiyeye süs olarak kullanabilirsiniz. Hatta keçeden yaptığım süs pekala çok hoş bir yaka iğnesi olabilir, el emeği göz nuru bir hediye olarak da sunabilirsiniz. Fikir üretmek size kalmış. Ama şunu biliyorum ki annelerimiz için en büyük hediye onların yanında olmamız, olamıyorsak da telefonla bile olsa bunu onlara hissettirmemiz. Yoksa ayaklarına ne sersek az onların nazarında bir çift tatlı sözümüzden daha da kıymetli değil. 

Sevgiyle kalın... 

Geri Geldim... Ve Yılbaşı Kurabiyelerim...

 

Uzun bir ara oldu. Ailece zor bir dönemden geçtik, geçiyoruz da. Özellikle bu 2013 yılına baktığımda hayatımda çok büyük şeyler yaşadım ve çok da zorlayıcı. Ama güzel şeyler de oluyor elbette, göz ardı edemem.

 

Babamın hasta olduğundan bahsetmiştim. Babamı kıymetlimi kaybetik, mekanı cennet olsun. Tek tesellim Allahım çektirmedi, yaşasaydı onun için çok daha zor olacaktı diye düşünüyorum. Ardından eşimin kalple ilgili bir rahatsızlığı çıktı, onun için biraz koşturduk ve endişelendik. Allah'a şükür iyi, ama takip ettirmek gerekiyor sürekli. İnşallah iyi gider de sorun yaşamayız. 

 

Dediğim gibi zor bir dönemdi, acısı üzüntüsü öyle kolay geçecek gibi değil elbette ama hayat devam ediyor işte, etmeli de. Yeni yıl geliyor, yeni umutlarla yeni beklentilerle. Güzel haberler de geliyor sizinle daha sonra paylaşıcam vakti var biraz daha. "Hayat bu demek" diyorum kendime. Üzüntüsüyle, sevinciyle, tecrübeleriyle, yanımızdakilerle, uzağımızdakilerle herşeyiyle hayat bu işte.

 

Yeni yıl için bu kurabiyeleri yaptım, bugün ofiste dağıttım. Yaptıktan sonra karşısına geçip bakınca bile mutlu oluyorum bunları ben mi yaptım diye. Bir de paylaştığınızda insanların beğenileri, memnuniyeti ve yüzlerindeki kocaman gülümseyiş ile mutluluğum daha da artıyor. aklımda blogda paylaşmak için aylardır düşündüğüm yeni yıl projeleri vardı ama kısmet değilmiş. Başke sefere artık.

 

Herkese şimdiden mutlulukla, huzurla, sağlıkla ve en önemlisi tüm sevdikleri ve sevenleri ile birlikte geçirebilecekleri bir yıl diliyorum. Umarım ki 2014 şimdiye kadar gördüğümüz geçirdiğimiz yıllardan çok daha güzel getirir bize.

 

Sevgiyle kalın...

 

Paylaştıkça Azalır mı?

Bu bloğa başlarken amacım hep güzel şeyler paylaşmaktı, paylaştıkça her şey daha da güzelleşsin isteğiydi. Öyle de oluyor. Oluyor da ama hayat hep öyle gitmeyebiliyor. Sıkıntılar da üzüntüler de hayal kalp kırıklıkları da sevinçler, mutluluklar kadar gerçek ve hayatımızın bir parçası. Ama burda yani bu blogta hep güzel şeyler olsun istedim, sıkıntılardan bahsetmekten kaçındım. Hala bir yanım "evet bu böyle olmalı diyor" ama öteki yanım içimde kocaman bir top olup da yüreğimin üstüne oturan o sıkıntıların da paylaştıkça azalabileceğini söylüyor, tıpkı güzelliklerin paylaştıkça arttığı gibi. Bilemiyorum, bilmeli miyim onu da bilmiyorum. Ama bu hayatta inandığım bir şey varsa o da hislerimizden uzak onlara inanmadan bir şey yapmamanın gerekliliği. İnandığı, güvendiği, sevdiği ya da sevmediği, beğenmediği, istediği ya da istemediği bir şeyi yapmalı ya da yapmamalı, yani kalbinin sesini dinlemeli. Ve işte kalbim dedi ki paylaş sen de, paylaş ki hafifleyesin.

Gücüm fazla yok aslında detayları anlatmaya. Sevgili biricik babacım, idolüm, hayatı ondan öğrendiğim anlamlandırdığım, paylaşılmazım, değerlim şimdi hastanede. İnşallah sağlığına kavuşacak en kısa sürede. Öyle karmakarışık ruh hali içerisindeyim ki. Bir yanım yok bir şey iyileşecek diyor, bir yanım özlüyor, bir yanım her şey hadi artık eskisi gibi olsun her şey normal seyrine dönsün istiyor, o kötü evhamlı yanım didik ediyor içimi. Mümkün mü kulak tıkamak hepsine birden? İstiyorum ki gözümüzü açıp kapayalım her şey geçmiş gitmiş olsun, hayat normal seyrinde aksın, hatta yaşanmamış olsun. Olur mu dersiniz? Anı yaşamak gerçekten mümkün mü, hiç bir şey düşünmemeyi başarmak mesela? Sıyrılmak her şeyden ötesini berisini düşünmemek sanki yalnızca nefes alış verişlerine odaklanmak, başka şey duymamak, hissetmemek. Kafamdaki sesler sussa, kalsam kendimle başbaşa, düşünce yok, an var, huzur dolsa odaya. Mesela huzurun rengi yeşil olsa, dalsam gitsem o yeşilin içinde. Sonra uyansam, her şey geçmiş olsa...

Bir süre olamam buralarda herhalde, içimden hiç bir şeye el sürmek üretmek gelmiyor.

Bir de o içten dualarınızı istiyorum, esirgemeyin olur mu?