Paylaştıkça Azalır mı?

Bu bloğa başlarken amacım hep güzel şeyler paylaşmaktı, paylaştıkça her şey daha da güzelleşsin isteğiydi. Öyle de oluyor. Oluyor da ama hayat hep öyle gitmeyebiliyor. Sıkıntılar da üzüntüler de hayal kalp kırıklıkları da sevinçler, mutluluklar kadar gerçek ve hayatımızın bir parçası. Ama burda yani bu blogta hep güzel şeyler olsun istedim, sıkıntılardan bahsetmekten kaçındım. Hala bir yanım "evet bu böyle olmalı diyor" ama öteki yanım içimde kocaman bir top olup da yüreğimin üstüne oturan o sıkıntıların da paylaştıkça azalabileceğini söylüyor, tıpkı güzelliklerin paylaştıkça arttığı gibi. Bilemiyorum, bilmeli miyim onu da bilmiyorum. Ama bu hayatta inandığım bir şey varsa o da hislerimizden uzak onlara inanmadan bir şey yapmamanın gerekliliği. İnandığı, güvendiği, sevdiği ya da sevmediği, beğenmediği, istediği ya da istemediği bir şeyi yapmalı ya da yapmamalı, yani kalbinin sesini dinlemeli. Ve işte kalbim dedi ki paylaş sen de, paylaş ki hafifleyesin.

Gücüm fazla yok aslında detayları anlatmaya. Sevgili biricik babacım, idolüm, hayatı ondan öğrendiğim anlamlandırdığım, paylaşılmazım, değerlim şimdi hastanede. İnşallah sağlığına kavuşacak en kısa sürede. Öyle karmakarışık ruh hali içerisindeyim ki. Bir yanım yok bir şey iyileşecek diyor, bir yanım özlüyor, bir yanım her şey hadi artık eskisi gibi olsun her şey normal seyrine dönsün istiyor, o kötü evhamlı yanım didik ediyor içimi. Mümkün mü kulak tıkamak hepsine birden? İstiyorum ki gözümüzü açıp kapayalım her şey geçmiş gitmiş olsun, hayat normal seyrinde aksın, hatta yaşanmamış olsun. Olur mu dersiniz? Anı yaşamak gerçekten mümkün mü, hiç bir şey düşünmemeyi başarmak mesela? Sıyrılmak her şeyden ötesini berisini düşünmemek sanki yalnızca nefes alış verişlerine odaklanmak, başka şey duymamak, hissetmemek. Kafamdaki sesler sussa, kalsam kendimle başbaşa, düşünce yok, an var, huzur dolsa odaya. Mesela huzurun rengi yeşil olsa, dalsam gitsem o yeşilin içinde. Sonra uyansam, her şey geçmiş olsa...

Bir süre olamam buralarda herhalde, içimden hiç bir şeye el sürmek üretmek gelmiyor.

Bir de o içten dualarınızı istiyorum, esirgemeyin olur mu?

Harika Bir Atıştırmalık, Hellim Peynirli Sandviç

Harika bir atıştırmalık. Biz eşimle büyük bir keyifle yiyoruz, yanında ev yapımı vişne suyu da varsa tadından yenmez diycem ama diyemiyorum gayet afiyetle ve büyük bir keyifle yeniyor :) 

Neler mi lazım? 

Hellim peyniri

Marul

Közlenmiş patlıcan

Domates

Arzu ederseniz soğan, havuç  (anlayacağınız damak tadınıza kalmış ) 

Hellim peynirini yağsız tavada kızartıyoruz. Patlıcanlardaki közlenmiş tadını biz çok sevdiğimizden ocakta közledik ama bu tadı ağır bulanlar ya da ortalık batmasın diyenler tavada çok az yağla ince dilimler halinde kızartabilirler. Sonrada ısıtılmış sandviç ekmeğinizin arasına istediğiniz sebzelerle donatıp sandviçinizi hazır ediyorsunuz. 

Ev yapımı vişne suyu tarifini merak edernler şu yazıma bakabilirler (...)

Eşim o kadar sabırsızlandı ki zor fotoğraf çektim :) Bu lezzetli fotoğraflarla sizi başbaşa bırakıyorum. 

Sevgiler 

Cumhuriyet Bayramımız Kutlu Olsun