Sakarım, kızgınım, üzgünüm ...

Şu an karmaşık duygular içersinde ve acı çeker bir haldeyim.  Evet karmaşık duygular çünki kendime kızsam mı, üzülsem mi yoksa heba olan tartıma mı yansam ya da acınacak halime gülsem mi bilemiyorum. Evet acı çekiyorum çünki o kadar karmaışık bir hadleyim ki bu satırları elimde buz torbası acı çekerken yazıyorum. Bunu niye yapıyorum bilmiyorum, sadece içimdekileri dökmek rahatlamak istiyorum. 

Peki ne mi oldu? Bu hafta başından beri planladığım bir şeydi Pazar günü tart yapmak. Hatta Ramazandan beri niyetim vardı da oruçlu uğraşamam diye ertelemiştim. Çikolatalı tart yapacaktım. Dünden malzemeler alındı. Bu sabah kahvaltı öncesi hamru hazırlandı, dolaba atıldı o dinlensin biz kahvaltı yapalım diye. Keyfime diyecek yok, balkonda güzel bir Pazar kahvaltısı yapıldı, bu hafta paylaşmayı düşündüğüm postun fotoğrafları çekildi. Tabi bu arada tartın hamuru  pişiyor, bir yandan benmari usulü çikolata eritiliyor. Derken tart hamuru pişti, fırından çıkartıp soğutayım dedim. Benim o çek beğendim fikrine hayran kaldığım tart kalıbımın altı çıkıyor (esse de var bilenler bilir). Bİr elimle yandan tuttum, bir elimle de altını destekleyerek tuttum. Eşimin ne de güzel koktu söylemleri kulağımda bir baktım dibi çıktı, dengesi bozuldu, kurtaramadım. Alttan desteklediğim elimin bileğine yapıştı kalıp, can havliyle tezgaha koymayı başaramadım fırlattım elimden tartı. Tart yerde kalıp bir taraflarda, bir parmak bir bilek sızlıyor ben bakakaldım. Böyle durumlarda donup kalıyorum, hani deniyo ya "kal geldi!"  heh işte ondan. Üzüldüm tart gitti diye hayıflanıyorum, acı mı bile tam hissedemiyorum. Eşim dedi elin nasıl var mı bişey o an farkettim. Hemen suya tuttum şimdi de hala oturuyorum buz torbasıyla ama kötü yanmış. Eşim beni kendime getirmeye çalıştı, sen önce bir mutfaktan çık dedi kovaladı beni. Kendisi içerde ortalığı toplamaya başladı şimdi sağolsun. 

Kızgınım kendime, tart kalıbına da hatta. Kırgınım kendime, hayal kırıklığına da uğradım tartım gitti. Ne güzel fotoğraflayacaktım sizler için. Acım bir yandan kızgınlıktan umursamıyorum, müstahaktır sana diyorum. 

Belki gülerek hatırlıycam bir süre sonra, genelde öyle olur ya en azından ben de öyle olur. Ama şu an işte böyle duygular içerisindeyim. 

Siz sağlıcakla, keyifle kalın. 

Ben de gidip biricik eşime yardım edeyim. 

Bamya Ayıklama Sorunsalı

Bamya sevenlerden misiniz bilmem ama ben bir zamanlar kesinlikle sevmezdim. Bizim evde de hiç pişmezdi açıkçası. Yaş biraz biraz kemale erince yemeklere olan bakış açım değişti, her şeyin besinini almak gerek diye düşünmeye başladım. (ama yine de hiç bir güç bana kereviz yediremez - salatası hariç tabi ) Bir de zamanla insanın damak tadı ve yemek zevki değişyor, şekilleniyor. Eskiden sevdiklerim artık o kadar güzel gelmezken, yemediklerimi yer oldum. Mesela enginar ve bamya. Bamyayı  sevmemi de kulakları çınlasın bir arkadaşımın annesine borçluyum. Ama bamyalarda tazecik körpecikti, yazlıkta bahçeden toplayıp dondurucuya atmış. Ayıp olmasın diye azıcık istediğim yemekten o lezzet karşısında 2. tabağı istemiştim :) O gün bugündür de yerim bamyayı. Ama hep hazıra konardım :) Kayınvalidem de dondurucuya koyar, arada ondan alır yapardım. Ama bu sefer dondurucaya koymak üzere köyden taze taze alan arkadaşım bir pişirimlik de bana verince iş başa düştü. Ama bilmiyorum ki bamya nasıl ayıklanır. Netteki araştırmalarım sonucunda işe koyuldum. 

Benden başka bilmeyen var mıdır bilemiyorum ama yine de ilgilenenler şu linke bakabilir (...)

Demiş koni şeklinde kesilecek, şapkası çıkacak, bıçakla saat yönünde falan filan.... İyi güzel de sadece 1 tanesini ayıklamak 10 dakika sürer mi? Her ne kadar süre konusunda mübala yapıyor olsam da gerçek sürede az değil hani. Siz anlayın artık olaya nasıl bilimsel yaklaşmışım, ölçmekten biçmekten kesemez olmuşum  :)   Neyseki elim alıştı bir süre sonra da daha ömür billah bamya yemem söylemlerim çöpe gitmiş oldu :)  Zorlu bir ayıklama işleminin ardından bamyalarım hazırdı.

İnanması güç de olsa ben de dondurucuya koymak için sipariş ettim, bu haftasonu yine bol bol bamya ayıklanacak anlaşılan :)

Hani yine dünya üzerinde bamya pişirmeyi bilmeyen vardır diye kısaca nasıl pişirilir ondan da bahsedip noktamızı koyalım. 

Soğanlarımızı ince ince doğrayıp yağda kavuruyoruz. Salça da ekleyip karıştırdıktan sonra domateslerimizi ilave ediyoruz. Su ve limon ekliyoruz. Limon işin ayıklama işleminden sonraki en can alıcı kısmı. Ben nerdeyse 1 adete yakın limon kullanıyorum. Ardından bamyaları ilave edip fazlaca karıştırmadan pişmeye bırakıyoruz. Tabi tuzumuzu da unutmuyoruz. 

Ve afiyetle yiyoruz. 

Hoş kalın...  

Kremşantili Fındıklı Kurabiye ve Külahta Sunumu

Bugün çok sevdiğim bir arkadaşımın doğumgünü. Biz English Home hastalarıyız diyebiliriz. Aslında mutfak ve ev ile ilgili olan mağazaların hepsine hayranız :)  Bu güzel kek - kurabiye fanusunu da onun için aldım. Yanına da fındıklı kurabiye yaptım, ve tabi ki olmazsa olmazlarımdan farklı bir sunum eşliğinde. 

Bu seferki sunumum külahta. Aslında bunu Turuncu Oda'da görmüştüm daha önce. Hatta benim yaptığım onun çok daha basiti. Oradaki hali bebek mevlütleri için çok ideal. Yapılışı için Turuncu Odaya bakabilirsiniz. 

Un kurabiyesi gibi ağızda dağılıyor ama hiç margarin yok içinde. Kremşantili demiş olmama bakmayın içinde krema falan yok, hamuruna toz halde katıyoruz. Diğer kurabiyelerden ayıran noktaları bunlar. Ehh tarifimize geçebiliriz artık :) Üstelik tarifi de gayet basit.