Hediyeleşmek Ne Güzel Şey

Kısa bir süre önce O Bir Anne' nin düzenlediği çok hoş bir etkinliğe katıldım. Çok hoş diyorum çünki gerçekten de çok ince düşünülmüş bir etkinlik. Etkinliğe katılanlar ikili gruplar halinde eşleştirildi ve eşleşenler birbirine el emeği göz nuru hazırladığı ürünlerden gönderdiler. Ben de Roseone ile eşleştim ve işte birbirimize hazırlayıp gönderdiğimiz el emeği çalışmalarımız. Ben hem böyle bir etkinlik düzenleyen O Bir Anne'ye, hem de bana bu güzel hediyeleri gönderen Roseone' a  (içindeki anlamlı ve hoş notlar için de ayrıca)  çok teşekkür ediyorum.

Hediye kutusunun yapımı için daha önceki postuma bakabilirsiniz, bir tık yeterli (...)  Ayrıca daha önce bardak altlığını da paylaşmıştım. Zaten bu sayede Roseone'a tam da istediği gibi bir hediye gönderme şansım oldu. Önceki portuma ulaşmak için (...)

Bu hediye seçme konularına biraz takıntılıyımdır, acaba beğenir mi diye kendimi yer bitiririm :)  Roseone da hediyemi beğendi umuyorum.  



Şunlara bakın ne kadar da sevimliler. Hatta bir de fotoğrafını çekmeyi unuttuğum buzdolabı magneti şeklinde fotoğraf çerçevesi var. Şu an çerçeve buzdolabındaki diğer magnetlerin yanındaki yerini aldı,  ilk fırsatta uygun bir fotoğraf bulup yerleştirilmek üzere. 

Şimdi bir düşündüm de baya dolu bir post olmuş, ne varsa elimde eklemişim sanki :) Belki ne bulduysa çekmiş çekiştirmiş eklemiş diyenler vardır ama napiiim ben hepsini çok seviyorum, yapmaktan da paylaşmaktan da zevk alıyorum. Madem kenardan da olsa benim güzel sehpam görünmüş, merak edenler olur belki diye, onun da postu için bir tık lütfen (...)

Birbimize hediyeler verecek eşimizin, ailemizin dostlarımızın ve hatta Roseone ile ben gibi yeni edineceğimiz arkadaşlarımız hiç hayatımızdan eksilmemesi dileklerimle.

Tüm aile, eş, dost ve arkadaşlarınızla birlikte  sevgiyle ve sağlıkla  kalın

Keyifli haftasonları 

Peçete Dekupajlı Saksım

  



Eveeet o herkeste gördüğüm ikea saksılardan artık bende de var, hem de peçete dekupajlı. İlgilenenler mutlaka bir çok yerde örneklerini görmüştür, ben de imrenerek bakıyordum kiii sevgili arkadaşım ikeaya gittiğinde bana da aldı bu saksılardan ve beni çok da mutlu etti. Burdan ona tekrar teşekürlerimi sunmak istiyorum.

Saksılarıma kavuşmuşken hiç vakit kaybetmeden yine o çok beğendiğim peçetemi uyguladım. Dekupaj peçeteyle çok daha güzel oluyormuş bunu anladım. Sanki direkt kendi baskısı gibi duruyor. Elimde bir saksım daha var, ama henüz onu nasıl değerlendirmeliyim karar veremedim. 

Başta peçete büyük gibi geldi, olmayacak sandım ama olmalıydı. O peçeteyi bu saksı için hayal etmiştim ve şimdi "olmaz" olmazdı. Bu gibi durumlarda saplantılı oluyorum sanki, kafamda bir şey kurguladıysam, hayal ettiysem ve ben bunu yaparım dediysem olmalı. Aksi halde inanılmaz üzülüyorum. Tabi o "olmaz artık"ı kabullenene kadar tüm inatçı ve kararlı kişiliğim ortaya çıkıyor, denenmedik yöntem kalmıyor. Gerçi bu peçete işinde çok zorlanmadım, keserek kullandım sorun kalmadı. Ama o takıntılı hallerimden bir iki örnek vermek isterim ve arzu edeseniz doyasıya gülebilirsiniz halime hiç gocunmam :)  keza biz öyle yapıyoruz.

Mesela evde bir kiler operasyonu vardı ki sormayın. Önce ben çizdim kafamdakini aldım marangoza götürdüm, hem çok pahalı bir fiyat çıkarttı hem de benim dediğimi yapmadı bir de bana "o öyle olmaz" dedi. İyi dedim ben de sen bilirsin. Sonra şu büyük yapı marketleri gezdik, tam da kafamdakini yakalayacak gibi bir ürün. Aldık geldik, laf aramızda kalsın iki mühendis süper hesaplama yapmışız ki monte raf sistemi kilerde istediğimiz yere yerleşmedi.

Eskitme Ahşap Sehpam

Ahşap boyamada en sevdiğim şey eskilere yeniden hayat vermek. Evde gözünüze artık hoş gelmeyen ve atmaya kıyamadığınız ya da belki de sizin için anısı olan (özellikle de bizim gibi herhangi bir şeye fazlasıyla anlam yükleyebilme ve hemen duygusal bağ kurabilme yetisine!! fazlasıyla sahipseniz)  eşyaları geri kazanmak için onları boyamak ham ahşap alıp boyamaktan daha çok zevk veriyor bana. Aşağıdaki sehpada üniversite sonrası işe girdiğimdeki o ilk heyecanları hatırlatıyor bana. Artık çocukluk devri kapanmış, kendi ayakları üzerinde duracak, sorumlulukları artmış bir kızın devri başlıyordu. Evimi tutmuş, ufak tefek kendi çapımda eşyalarımı almıştım. Bu sehpada onlardan biri işte. Annemlerde duruyordu, annem de atmaya kıyamamış. Hemen alıp eve getirdim ve işte sonuç.

Kısaca nasıl yaptığımdan da bahsedeyim. Öncelikle sehpayı zımparaladım ve kesinlikle en sevimsiz kısmı burası.